ابیاتی درمورد حجاب از شاعر اهلبیت زنده یاد محمدرضا آغاسی

                                             حجاب

خواهرم ای دختر ایران زمین                  یک نظر اشک شهیدان راببین

درامور خویش سرگردان مشو                نوعروس چشم نامردان مشو

در خیابان چهره آرایش مکن                 از جوانان سلب آسایش مکن

زلف خود از روسری بیرون مریز               در مسیر چشم ها افسون مریز

یاد کن از آتش روز معاد                        طره ی گیسو مده در دست باد

خواهرم دیگر تو کودک نیستی              فاش تر گویم عروسک نیستی

خواهرم،این لباس تنگ چیست؟           پوشش چسبان و رنگارنگ چیست؟

خواهرم،اینقدر لجبازی مکن                با اصول شرع لج بازی مکن

پدرم گفت ای دخت نکو بنیادم               زلف برباده مده تاندهی بربادم

پدرم گفت گل از رنگ ولعابش پیداست     وزن مؤمنه از طرز حجابش پیداست

هدف دشمن سنگ افکن پیشانی ماست     کسب جمعیتش از زلف پریشانی ماست

دی ماه شروع بهار

دی ماه اولین ماه زمستان است ،اما با فرار شاه در اواخر این ماه بهار پیروزی دربهمن آغاز میشود.

میلاد پیامبر اسلام(ص)

شايد يکي از پراختلاف‏ترين مسايل تاريخ زندگاني پيغمبر اسلام اختلاف موجود در تاريخ ولادت آن بزرگوار باشد که اگر کسي بخواهد همه اقوال را در اين باره جمع‏ آوري کند به بيش از بيست قول مي‏رسد.

عموم سيره نويسان اتفاق دارند که،تولد پيامبر گرامي در عام الفيل،در سال 570 ميلادي بوده است.زيرا آن حضرت به طور قطع،در سال 632 ميلادي درگذشته است،و سن مبارک او 62 تا 63 بوده است.بنابراين،ولادت او در حدود 570 ميلادي خواهد بود.اکثر محدثان و مورخان بر اين قول اتفاق دارند که تولد پيامبر،در ماه‏«ربيع الاول‏»بوده،ولي در روز تولد او اختلاف دارند.معروف ميان محدثان شيعه اينست که آن حضرت،در هفدهم ماه ربيع الاول،روز جمعه،پس از طلوع فجر چشم به دنيا گشود،و مشهور ميان اهل تسنن اينست که ولادت آن حضرت،در روز دوشنبه دوازدهم همان ماه اتفاق افتاده است.

میلاد پیامبر یا عید مولود (به عربی: مَوْلِدُ النَبِیِّ‎ یا المولد النبوی الشریف)‏، سالروز ولادت پیامبر اسلام، محمد بن عبدالله است، که ۱۲ یا ۱۷ ربیع الاول می‌باشد. اکثر مسلمانان و دولت‌های اسلامی این روز را جشن می‌گیرند، و به خاطر تولد او به شادمانی می‌پردازند، خیابان‌ها را آذین می‌بندند، و صدقات و خیرات می‌نمایند. در مساجد نیز مجالسی برگزار می‌کنند، و اشعاری -به نام مولودی- در مدح پیامبر اسلام می‌خوانند، و سیره او را بیان می‌دارند، و با شیرینی‌جات از مردم پذیرایی می‌نمایند.

نظر اهل سنت 

به جز سلفی‌ها (وهابی‌های عربستان صعودی)، که معتقدند که مراسم میلاد پیامبر بدعت است و آن‌را حرام می‌دانند، بقیه اهل سنت در طول تاریخ و تا کنون مراسم میلاد پیامبر را نیک می‌شمرده‌اند، و بسیاری از علمای اهل سنت(مانند ابن جزری، ابن جوزی، سخاوی و ابن کثیر) کتاب‌هایی ویژه میلاد پیامبر نگاشته‌اند؛ و حتی معتقدند مستحب بودن روزهٔ دوشنبه‌ها به خاطر یادبود میلاد پیامبر است. از میان کشورهای اسلامی، تنها کشوری که در آن میلاد پیامبر تعطیل نیست، عربستان است.

نظر شیعیان

شیعیان نیز علاوه بر میلاد پیامبر، برای میلاد سایر چهارده معصوم، مراسم جشن و شادی برگزار می‌کنند؛ و به ویژه روز میلاد امام زمان را به طور ویژه تر برگزار می‌نمایند، و با چراغانی کردن خیابان‌ها و دادن شربت و شیرینی به استقبال آن می‌روند.

پیام تبریک

میلاد نبی اکرم(ص) برهمگان مبارک.

پیام تسلیت

شهادت مظلومانه چهارمین اختر تابناک ولایت برتمامی دوستداران اهل بیت(ع) تسلیت باد.

کار دین به اجبار نیست.

کار دین به اجبار نیست،تحقیقا راه هدایت وضلالت برهمه کس روشن گردیده،پس هرکه از راه کفر وسرکشی دیو رهزن برگردد وبه راه ایمان به خدا گرایدبی گمان به رشته محکم واستواری چنگ زده که هرگز نخواهد گسست، وخداوند(به هرچه خلق گویند وکنند) شنوا وداناست.آیه 256 سوره بقره

بانوي تازه مسلمان تركيه‌اي:

بدحجابي شيعه، خيانت به حضرت زينب (س) است.

عفت وحجاب حضرت زینب(س)

عفت و پاکدامنی، برازنده ترین زینت زنان، و گران­بهاترین گوهر برای آنان است. زینب (س) درس عفت را به خوبی در مکتب پدر آموخت، پدری که فرمود: «پاداش مجاهد شهید در راه خدا، از پاداش عفیف پاکدامنى که قدرت بر گناه دارد و آلوده نمى‏گردد، بزرگ‏تر نیست. عفیف پاکدامن، فرشته‏اى از فرشته‏ها است».[۱] ‏

یحیى مازنى روایت کرده است: مدّت ها در مدینه در خدمت حضرت على (ع) به سر بردم و خانه‏ام نزدیک خانه زینب دختر امیر المؤمنین (ع) بود، به خدا سوگند هیچ‏گاه چشمم به او نیفتاد و صدایى از او به گوشم نرسید. به هنگامى که مى‏خواست به زیارت جدّ بزرگوارش رسول خدا (ص) برود، شبانه از خانه بیرون مى‏رفت، در حالى که حسن (ع) در سمت راست او و حسین (ع) در سمت چپ او و امیر المؤمنین (ع) پیش رویش راه مى‏رفتند. هنگامى که به قبر شریف رسول خدا (ص) نزدیک مى‏شد، حضرت على (ع) جلو مى‏رفت و نور چراغ را کم مى‏کرد. یک بار امام‏ حسن (ع) از پدر بزرگوارش درباره این کار سؤال کرد، حضرت فرمود: مى‏ترسم کسى به خواهرت زینب (س) نگاه کند.[۲]

زینب کبری (س) عفت خویش را حتی در سخت ترین شرایط به نمایش گذاشت. او در دوران اسارت و در حرکت از کربلا تا شام، سخت بر عفت خویش پای می فشرد. مورخین نوشته اند: «او صورت خود را با آستینش می پوشاند؛ چون روسریش از او گرفته شده بود».[۳]

شاعر عرب به همین قضیه اشاره کرده و می گوید: «زینب تمامی آن چه بر مادر گذشت را به ارث برد، منتهی دختر سهم اضافه ای برداشت که از خانه اش به بدترین خانه حرکت کرد (به اسارت رفت). صورت را (در اسارت) با دست راست می پوشاند و اگر پوشش او را نیازمند می کرد، از دست چپ هم بهره می برد».[۴]

آن بانوی بزرگوار برای پاسداری از مرزهای حیا و عفاف بر سر یزید فریاد برآورد که «ای پسر آزاد شده های (جدمان پیامبر اسلام) (ص)، آیا این از عدالت است که زنان و کنیزکان خویش را پشت پرده نشانی، و دختران رسول خدا (ص) را به صورت اسیر به این سو و آن سو بکشانی؟ نقاب آنان را دریدی و صورت های آنان را آشکار ساختی».[۵]

---

[۱]. سید رضی، نهج البلاغة، دشتى‏، محمد، ح ۴۷۴، ص ۷۴۱، مشهور، چاپ اول، قم‏، ۱۳۷۹ش‏، «وَ قَالَ (ع): مَا الْمُجَاهِدُ الشَّهِیدُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَعْظَمَ أَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ لَکَادَ الْعَفِیفُ أَنْ یَکُونَ مَلَکاً مِنَ الْمَلَائِکَة».

[۲]. رحمانى همدانى، احمد، فاطمه زهرا علیها السلام شادمانى دل پیامبر، افتخارزاده‏، سید حسن، ص ۸۶۳، دفتر تحقیقات و انتشارات بدر، چاپ چهارم، تهران‏، ۱۳۸۱ش‏.

[۳]. جزائری، سید نورالدین، خصائص زینبیه، محقق: باقری بیدهندی، ناصر، ص ۱۵۶، مسجد مقدس جمکران، چاپ هفتم، قم، ۱۳۸۷ش، بعضی از اهل تحقیق در معنای این جمله «دخلت زینب علی ابن زیاد و هی تستر وجهها بکمّها (لانّ قناعها قد اخذ منها)» گفته اند: جهت پوشاندن صورت به آستین، همانا عدم تحمل دیدن دشمنان برادر خود حسین (ع) بوده نه این که آن حضرت صورت مبارکش باز بوده، علاوه «قناع» پارچه ای است که دور سر می پیچند و ربطی به طرف صورت ندارد که به واسطۀ بردن آن بی روپوش بماند.

[۴]. سایت حوزه نت، «ورثت زینب من امها، کل الذی جری علیها و صار، زادت ابنة علی امها، تهدی من دارها الی شر دار، تستر بالیمنی وجوها فان، اعوزها الستر تمد الیسار».

[۵]. مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار، ج ۴۵، ص ۱۳۴، مؤسسة الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴ ق، «أ من العدل یابن الطلقاء تخدیرک حرائرک و امائک و سوقک بنات رسول الله سبایا؟ قد هتکت ستورهن و ابدیت وجوههن».

شهیدآیت الله سیدحسن مدرس

خلاصه ای از زندگینامه شهید آیت الله سیدحسن مدرس

در سال‌ 1287 ه.ق‌. سيد اسماعيل‌ يكي‌ از سادات‌ طباطبايي‌ساكن‌ «سرابه‌» اردستان‌ داراي‌ پسري‌ شد كه‌ نام‌ او را سيد حسن‌گذاشت‌. سيد حسن‌ تا شش‌ سالگي‌ در كنار مادرش‌ (خديجه‌) در همان‌دهكده‌ سرابه‌ ماند، ولي‌ در سن‌ شش‌ سالگي‌ سيد اسماعيل‌ فرزندش‌سيدحسن‌ را به‌ شهرضا آورد و سيد حسن‌ تا سن‌ چهارده‌سالگي‌معلومات‌ مقدمات‌ عربي‌ و فارسي‌ را فراگرفت‌ و در سن‌ شانزده‌سالگي‌براي‌ ادامه‌ تحصيلات‌ خود به‌ اصفهان‌ رفت‌. يعني‌ در سال‌ 1218ه.ق‌ وارد اصفهان‌ شد و به‌ مدّت‌ پنج‌ سال‌ تمام‌، علوم‌ صرف‌، نحو،منطق‌ و بيان‌ را به‌ پايان‌ رسانيد و در سال‌ ششم‌ تحصيل‌، به‌ امر پدرش‌ازدواج‌ نمود. مدرس‌ پس‌ از اتمام‌ تحصيلات‌ خود در اصفهان‌ و درك‌محضر دانشمندان‌ و علماء بزرگ‌ آن‌ شهر، به‌ قصد مجاورت‌ ابي‌الائمه‌مولي‌' علي‌(ع‌) و ادامه‌ تحصيل‌، به‌ نجف‌ مهاجرت‌ كرد و در سال‌1311 ه.ق . وارد نجف‌ شد. پس‌ از ورود به‌ نجف‌، به‌ حضورحضرت‌ آية‌الله‌ مرحوم‌ ميرزا حسن‌ شيرازي‌ كه‌ در آن‌ زمان‌ مرجع‌تقليد و پيشواي‌ شيعيان‌ جهان‌ به‌ شمار مي‌رفت‌، رسيد و به‌ تحصيل‌مشغول‌ شد.

مدرس‌ پس‌ از مدت‌ هفت‌ سال‌ تحصيل‌ مداوم‌ و بدون‌ وقفه‌ به‌درجه‌ اجتهاد نائل‌ آمد و بنا به‌ توصيه‌ و تشويق‌ مراجع‌ و اساتيد بزرگ‌حوزه‌ جهت‌ ارشاد و تدريس‌ به‌ اصفهان‌ مراجعت‌ نمود. بازگشت‌مدرس‌ به‌ اصفهان‌ با دوران‌ رشد و گسترش‌ انقلاب‌ فكري‌ و اجتماعي‌ملت‌ ايران‌، يعني‌ نهضت‌ مشروطيت‌ مقارن‌ بود.

 

آري‌، مدرس‌ فرزند يك‌ واعظ‌ از دهكدة‌ كوچكي‌ برمي‌خيزد وباهوش‌ و استعداد خويش‌ راه‌ تحصيل‌ و مدارج‌ ترقي‌ را مي‌پيمايد و باعنايات‌ الهي‌، يكي‌ از تاريخ‌سازان‌ تاريخ‌ معاصر ايران‌ مي‌شود. اويكي‌ از مردان‌ بزرگوار تاريخ‌ معاصر ايران‌ و روحاني‌ مبارز و مجاهددر عصر مشروطيت‌ و پهلوي‌ اوّل‌ مي‌با

بايد توجه‌ داشت‌ كه‌ زندگي‌ و حيات‌ هر ملت‌، به‌ وجود مردان‌مبارز و از جان‌گذشته‌اي‌ وابسته‌ است‌ كه‌ غالباً پرچمدار آزادي‌ ومجري‌ حق‌ و عدالتند و مدرس‌ از جمله‌ مردان‌ مبارزي‌ است‌ كه‌ زندگي‌مملّو از مبارزات‌ و مجاهدات‌ او را كمتر عالم‌ و مجتهدي‌ به‌ منصه‌ظهور رسانده‌ است‌. همانطور كه‌ مرحوم‌ آية‌ا... مرعشي‌ نجفي‌(ره‌)مي‌گويند:

«مرحوم‌ آية‌اللّه‌ شهيد آقاي‌ مدرس‌ در عالم‌ اسلام‌ كار مي‌كردند كه‌جز از عهده‌ ائمه‌اطهار از هيچ‌عالم‌ و مجتهدي‌ در تاريخ‌ اسلام‌ برنيامده‌ و نمي‌آيد. زندگي‌ او علي‌وار(ع‌) و شهادتش‌ كاملاً شبيه‌ امام‌صادق‌(ع‌) بود. مدرس‌ ثابت‌ كرد كه‌ تاريخ‌ زندگي‌ ائمه‌ ما كاملاً باحقيقت‌ وفق‌ مي‌دهد.»

كتاب‌ زندگي‌ اين‌ بزرگ‌ مرد تاريخي‌ ايران‌ بدين‌گونه‌ به‌ پايان‌رسيد كه‌ در بهمن‌ ماه‌ 1307 بود كه‌ مدرس‌ تبعيد شده‌ و ديگر صداي‌آزادي‌خواهي‌ او در تهران‌ شنيده‌ نمي‌شد و پس‌ از ده‌ سال‌ تبعيد وزنداني‌ در «خواف‌» سرانجام‌ در سال‌ 1317 در ترشيز (كاشمر فعلي‌)به‌ شهادت‌ رسيد.

شد كه‌ هم‌ داراي‌ انديشه‌هاي‌بلند اجتماعي‌ و سياسي‌ است‌ و هم‌ اهل‌ تلاش‌ و مبارزه‌ مي‌باشد.

پیام تسلیت

پنداشته اند كه ما ز خاموشانيم

همرنگ جماعت فراموشانيم

ما آرزوي كرب و بلا را داريم

با ياد حسينمان كفن پوشانيم

 

فرارسیدن ماه محرم برتمامی دوستداران حسین(ع) تسلیت باد.